Top Social

ครั้งหนึ่งในชีวิต บันทึกเหตุการณ์ ณ ท้องสนามหลวง

 

สวัสดีค่ะ มด MODTRIMOSA ค่ะ
เวลานี้เป็นช่วงเวลาที่มดเชื่อว่าประชาชนคนไทยทุกคนยังคงอยู่ในความโศกเศร้า
แต่เราก็ยังต้องเดินหน้าต่อไป.. วันนี้มดมีเรื่องราวดี ๆ โมเมนต์เล็ก ๆ มาเล่าให้ฟังกันด้วยค่ะ

เนื่องจากวันศุกร์ ที่ 21 ตุลาคม 2559 ที่ผ่านมา 
มดมีโอกาสได้เดินทางเข้าไปแถวพระบรมมหาราชวัง ตั้งใจไปเพื่อที่จะไปเคารพพระบรมศพ
ในวันนั้นมดนัดแนะกับเพื่อน ๆ เพื่อที่จะเดินทางเข้าไป ขอแค่ได้เข้าไปเห็นกำแพง
ได้เข้าไปเป็นส่วนหนึ่งได้กราบไหว้อยู่นอกกำแพงก็ดีใจจนเหลือล้นแล้วค่ะ


ครั้งนี้..มดเดินทางไปพร้อมกับกล้องคู่ใจ 1 ตัว เพื่อที่จะเก็บภาพบรรยากาศในเวลานั้น
มันเป็นความรู้สึกเล็ก ๆ ที่ดีมาก ที่แห่งนั้นเสมือนแหล่งเรียนรู้ดี ๆ ที่นึ่ง
ที่อาจจะหาจากที่ไหนไม่ได้ แน่นอนว่ามดไม่ลืมที่จะส่งต่อให้กับเพื่อน ๆ ได้ชมในวันนี้เช่นกันค่ะ 


การเดินทาง
บ้านมดอยู่แถวมีนบุรี มดออกจากบ้านมาด้วยรถยนต์ส่วนตัว เอารถมาจอดที่คอนโดเพื่อน
แถวมาบุญครองและต่อด้วยรถตุ๊ก ๆ บอกเลยว่าโดนฟันแหลกค่ะ ณ เวลานี้
หาคันที่ให้ราคาต่ำสุดได้ประมาณ 100 บาท นอกนั้นราคา 150 - 200 ขึ้นไป


แต่จริง ๆ เขามีรถเมล์และรถฟรีที่จะพาเราไปยังพระบรมมหาราชวังเยอะเลย
แต่เราใจร้อนรอไม่ไหว บวกกับรถติดมาก เลยขอแว๊นซิ่ง ๆ ไปกับตุ๊ก ๆ
บอกเลยว่าเสียวมาก เสียวเหมือนเล่นรถไฟเหาะเลยค่ะ


จุดหมาย 
นั่งรถมาจนถึงจุดหมายสิ้นสุดทางรถ ในบริเวณนี้จะมีการปิดถนน
สิ่งที่ต้องทำต่อไปก็คือ เดินเท้าเข้าไปข้างใน 


บรรยากาศ
บรรยากาศโดยรอบในวันนั้นมีประชาชนที่พร้อมใจกันสวมเสื้อสีดำเต็มถนน
ทุกคนมาพร้อมกับศรัทธาและความรักที่มีต่อพ่อหลวง
ไม่ต้องพูดออกมาเป็นคำพูดแค่มองตาทุกคนก็เข้าใจซึ่งกันและกันค่ะ

 
 ความรู้สึก
บรรยากาศ ณ ที่แห่งนี้ ในวันนั้นไม่มีลมพัดผ่าน ทุกอย่างดูช้า
ธงชาติลดลงเหลือครึ่งเสา ความรู้สึกในใจของลูก ๆ ทุกคนถึงแม้จะมาด้วยรอยยิ้ม
ดีใจที่ได้มาหาพ่อ แต่ในใจทุกคนคงโศกเศร้าไม่ต่างกัน

 
 
ไฟสปอร์ตไลท์ยิงจากพื้นใส่กำแพงใหญ่ สว่างไสว สวยเด่นเป็นสง่า
ทุกครั้งที่ผ่านไม่เคยมองชัด ๆ วันนี้ได้มองได้เห็นรายละเอียดชัด ๆ แบบใกล้ ๆ
มันสวยงามตระการตา และยิ่งใหญ่เหนือคำบรรยาย

 

ทางแห่งน้ำใจ
ในระหว่างทางเดิน ทั้งสองฟากฝั่งจะมีผู้คนที่นำน้ำ นำลูกอม ยาดม และอาหารมาแจกจ่าย
ให้กับผู้ที่เดินทางมา ทางเดินยาวและไกลพอสมควร
แต่มองไปทางไหนก็เจอแต่น้ำใจที่ได้รับตลอดทาง ณ ตอนนั้นมันสุขล้นจนมองข้ามคำว่าเหนื่อยไปเลย

 
 เลาะกำแพง
 เดินไปเรื่อย ๆ เลาะกำแพงสีขาวตัดกับท้องฟ้าที่เห็นเป็นสีเทา
มีเมฆบาง ๆ ลอยอยู่ แต่มองขึ้นไปกลับไม่เห็นดวงดาว

  

แสงไฟส่องหลังคาสีทอง เหลืองอร่ามวิจิตรงดงาม 


สิ่งที่เห็น 
เราเห็นความสวยงามที่บรรยายและเรียบเรียงออกมาเป็นคำพูดไม่ถูก
ไม่รู้จะบรรยายความสวยงามกับสิ่งที่เห็นตรงหน้านี้ได้อย่างไร


ถ้ามีโอกาส หรือมีเวลาที่พร้อมอยากให้มาเห็นด้วยตาของทุกคนเองซะมากกว่า
ประเทศไทยมีสิ่งสวยงามที่ไม่แพ้ต่างประเทศเลยแม้แต่น้อย 


เสียงประกาศ
ในระหว่างที่กำลังเดินชมวิวรอบ ๆ ได้ยินเสียงประกาศให้ประชาชนนั่งลง
ทุกคนพร้อมใจกันหลบเข้าข้างทาง มีขบวนเสด็จกำลังเสด็จมายังพระบรมมหาราชวัง

ทุกคนใจจดใจจ่อเฝ้ารอ แต่ขบวนเสด็จเคลื่อนขบวนมาอีกเส้นทางของถนน
ไม่ได้ผ่านเส้นทางนี้..สิ้นสุดเสียงประกาศทุกคนก็ลุกขึ้น และเข้าสู่สภาวะปกติ


ร้องเพลงเพื่อพ่อ
ระหว่างทางเดิน มดเจอกับกลุ่มบุคคลที่มารวมตัวเพื่อทำกิจกรรมร้องเพลงร่วมกัน
มีการจุดเทียนถวายพระพรและมีดอกไม้ประดับ

 


เป็นรูปหัวใจ มีเลข ๙ อยู่กลางหัวใจจัดวางอย่างสวยงามและเป็นระเบียบ
พร้อมกับเสียงเพลงที่ดังจากผู้ที่มาร่วมกิจกรรม น้ำตาปริ่มจนล้นออกจากตา
 

ยิ่งดึกคนยิ่งเยอะ
ผู้คนยังคงทยอยเดินทางมาเรื่อย ๆ เยอะจนเดินเบียดกัน
บางคนก็เดินมา บางคนปั่นจักรยานมา ผู้เฒ่าผู้แก่เดินจับมือจูงลูกจูงหลานมา 
บรรยากาศที่เห็นทุกคนยังคงยิ้มได้ แต่ยังคงมีนัยตาที่ดูเศร้า

 

เคลียร์พื้นที่ 
เดินมาถึงในจุดนี้เริ่มมีความวุ่นวายเกิดขึ้น ตำรวจเคลียร์คนออกจากพื้นที่
มีเจ้าหน้าที่ทำความสะอาดเก็บกวาดฝุ่นข้างทางถนน

 

  ประกาศครั้งที่ 2
เสียงประกาศครั้งที่ 2 ดังขึ้นอีกครั้ง ว่าอีกไม่กี่ชั่วโมงจะมีขบวนเสด็จเดินทางกลับ
เป็นบุญของเรามาก ที่มาเจอขบวนเสด็จโดยไม่ได้ตั้งใจ มดรีบวิ่งไปถามคุณตำรวจให้แน่ใจว่า
ท่านจะเสด็จทางไหน เพราะครั้งนี้ไม่อยากพลาด 


พอได้คำตอบที่แน่ชัดก็รีบวิ่งไปหาที่นั่งรอรับเสด็จ ได้ที่นั่งอยู่ตรงทางโค้ง
พอดิบพอดีอยู่ใกล้ที่สุด ตื่นเต้นมาก ๆ เพราะนี่คือครั้งแรกในชีวิตของมด
คนเยอะมาก เยอะจนขยับตัวไม่ได้ เหน็บกินขา แต่ก็อดทนรอ..

 

รอรับเสด็จ
เจ้าหน้าที่ทุกฝ่ายจัดพื้นที่ได้เป็นระเบียบเรียบร้อยมาก
รวมถึงประชาชนก็พร้อมใจกันทำตามระเบียบอย่างเคร่งครัด
ห้ามนั่งเอาขายื่นลงไปบนถนนให้นั่งบนฟุตบาท นั่งเก็บขาขึ้น รอประมาณ 1 ชั่วโมง
 
ยอมรับเลยว่าขาสั่นมาก นับถือคุณตาคุณยาย คุณลุงคุณป้าและทุก ๆ คนที่เคยมารอรับเสด็จมาก ๆ
ต้องมีความอดทนสูงจริง ๆ เพราะขยับตัวไม่ได้เลย นั่งท่าไหนท่านั้นเพราะคนแน่นมาก
นี่ขนาดว่าแดดไม่ร้อนนะคะ แต่สุดท้ายเราก็อดทนเพื่อที่จะรอส่งท่านเสด็จกลับ

 
ขบวนเสด็จกลับ
ระหว่างรอรับเสด็จทางการประกาศว่าห้ามถ่ายรูป จึงไม่มีรูปมาให้ได้ชมกัน
ในระหว่างที่รอเราก็ยังคงได้ยินเสียงสวดมนต์จากด้านในอยู่ตลอด
เมื่อถึงเวลาประชาชนทุกคนในที่นั้น ในวันนั้นได้เห็นขบวนเสด็จกลับของสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช 
พระองค์ทรงโบกพระหัตถ์ ให้กับประชาชนที่มารอรับพระองค์

เป็นเสี้ยววินาทีเดียวที่ได้เห็นแต่ก็ปราบปลื้มจนหาที่สุดไม่ได้
ต่อจากนั้นก็มีขบวนเสด็จกลับของพระเจ้าวรวงค์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี และแขก VIP ตามขบวนกลับค่ะ

 

  

 

ประชาชนไม่น้อยลง 
ท่านเสด็จกลับหมดแล้วแต่จำนวนของประชาชนนั้นไม่น้อยลงเลย
ยังคงมีประชาชนหลั่งไหลเข้ามาถวายความอาลัยอย่างต่อเนื่องไม่ขาดสาย


 

ดอกไม้ไหว้พ่อ
เปลี่ยนจากการจุดเทียนเป็นการไหว้พ่อด้วยดอกไม้
มีดอกไม้ที่ประชาชนนำมาถวายเรียงรายอยู่รอบ ๆ รั้วกำแพงตลอดทาง

 

 


ประตูเปิดทุกบาน
หน้าประตูทางเข้าออกเปิดให้ประชาชนชมจากภายนอกมีทหารรักษาพระองค์
เฝ้าอยู่ตามป้อมหน้าทางเข้าออก


 

 

เงียบสงบ
มองเข้าไปเห็นความสวยงาม รู้สึกได้ถึงความเงียบสงบ
มีประชาชนบางส่วน มาไหว้และสวดมนต์ในจุดนี้

 

 

 

 


ภาพวาดหน้าแนวกำแพงมหาวิทยาลัยศิลปากร
 ภาพวาดตามแนวคิด อัครศิลปิน ที่สรรสร้างโดยนักศึกษาคณะจิตรกรรมประติมากรรมและภาพพิมพ์
มหาวิทยลัยศิลปากร เป็นภาพที่งดงามมาก ๆ 


 บนท้องสนามหลวง
ผู้คนยังคงมานั่งสวดมนต์ มานั่งเฝ้าดูพระองค์อยู่อย่างไม่ขาดสาย 
มีบริการถ่ายรูปฟรีสำหรับผู้ที่ไม่มีกล้อง และมีน้ำใจอื่น ๆ อีกมากมายในที่แห่งนี้

 
 

ทั้งหมดนี้คือภาพความทรงจำที่มดได้บันทึกมา
ที่แห่งนั่นทำให้มดเห็น "คนที่เห็นแก่ตัว" กลุ่มเล็ก ๆ และคนหมู่มากที่มี "น้ำใจ"
เห็นน้ำใจจากคนไทยด้วยกัน น้ำใจที่มากล้นจนทำให้ลืมและมองไม่เห็นกลุ่มคนเล็ก ๆ กลุ่มนั่นไปเลยค่ะ

จริง ๆ มดยังมีเรื่องเล่าอีกมากมายที่อยากจะมาเล่าให้ฟัง
ถึงเหตุการณ์ที่ได้เจอในวันนั้น แต่เอาเท่าที่พอเรียบเรียงได้เท่านี้ก่อน

สำหรับคำพูดหรือคำศัพท์ที่มดได้เขียนมีส่วนไหนที่ผิดพลาด สามารถแย้งกลับมาที่มดได้เลย
เพราะมดไม่มีความรู้เรื่องคำราชาศัพท์จริง ๆ เขียนแบบบ้าน ๆ ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ 

ขอบคุณทุกท่านที่รับชม มดหวังว่าเพื่อน ๆ จะชอบและเพลิดเพลินไปกับเรื่องราวของมด
แล้วเจอกันใหม่ค่ะ บาย...



M O D T R I M O S A


Post Comment
โพสต์ความคิดเห็น